مرغ عشق و هر آنچه درباره آن باید بدانید + راهنمای کامل نگهداری

مرغ عشق

مرغ عشق پرنده هایی از نژاد پرندگان سخنگو، رنگارنگ و دم دراز می باشند، این پرندگان زیبا در صدها رنگ سفید، سبز، زرد و آبی وجود دارند که دارای بدنی لاغر و ظریف می باشند و به همین خاطر به آنها طوطی های دم دراز نیز می گویند که ما در این صفحه از سایت وتل با این پرنده آشنا می شویم.

نام علمی آنها باجریگار می باشد، عموما این پرندگان در نواحی استرالیا، هندوستان و آمریکا زندگی می کنند، طوطی های دم دراز بیش از ۱۱۵ نوع پرنده را تشکیل می دهند که مرغ عشق یکی از آنها می باشد.

ویژگی های یک مرغ عشق سالم

یک مرغ عشق وقتی از سلامتی کامل برخوردار است که زیاد جست و خیز کند، چشمانش کاملا باز و هوشیار باشد و پرهای همه جای بدنش مرتب و یک دست باشند. همچنین یک پرنده سالم خودش را پف نمی کند، سوراخ های بینی و مقعدش تمیز هستند و شامل ترشحات و گرفتگی نمی باشند.

مرغ عشق

مرغ عشق و عادت کردن به خانه جدید

برای پرورش مرغ عشق  که از نژاد کاکاتیل است باید راه آن را بلد بود زیرا بسیاری از آنان وقتی خریداری می شوند به محل جدید زندگی خود عادت نمی کنند و تلف می شوند.

ممکن است وقتی مرغ عشق را می خرید و به محل جدید می برید تا چند روز از شما بترسد و افسرده شود، در این مدت به او کاری نداشته باشید و با احتیاط برایش آب و غذا بگذارید تا به محیط عادت کند.

ضربه زدن به قفس، ایجاد صداهای بلند و زیاد و بردن دست در قفس در این دوران، این پرنده را می ترساند، زمانی مرغ عشق از شما نمی ترسد و به محیط جدیدش عادت کرده است که اگر از کنار قفس او عبور کنید واکنشی نشان ندهد و فرار نکند.

عادت به خانه جدید مرغ عشق

غذای مرغ عشق

مرغ عشق ها هر ماده غذایی را نمی خورند پس بهتر است برای انتخاب رژیم غذایی مناسب و مغذی و یا تغییر رژیم غذایی حتما با دامپزشک مشورت کرد، باید از تغییر رژیم غذایی این پرندگان به صورت ناگهانی خودداری کرد و این تغییر را به صورت تدریجی انجام داد تا پرنده عادت کند.

این پرندگان غذاهای متنوعی از قبیل دانه های مختلف، میوه ها، سبزیجات، پلت و … را می خورند، ناگفته نماند که پلت ها مواد غذایی مغذی هستند که ترکیبی از حبوبات، دانه ها، ویتامین ها و .. می باشند.

دانه های ارزن، هفت تخم، کتان، گندم، جو و ذرت می تواند برای مرغ عشق ها لذیذ و مغذی باشد، البته باید به اندازه مناسب به آنها خورانده شود، همچنین قابل ذکر است که مواد مغذی موجود در دانه ها کامل نمی باشد و نمی توانند غذای کاملی برای این پرندگان باشند.

میوه های سیب، انگور، گلابی و هویج، سبزی های کاهو، تره و برگ های چغندر و نان خیس شده نیز می تواند در رژیم غذایی این پرندگان قرار گیرد. در این میان ۷۰ درصد غذای این پرندگان شامل پلت ها می باشد و ۳۰ درصد باقی مانده می تواند شامل میوه ها، سبزیجات و کمی هم دارای پروتئین ها مانند گوشت و تخم مرغ آب پز باشد.

ناگفته نماند که باید از میوه های حاوی قند بالا و مواد کنسروی کمتر برای تغذیه این پرندگان استفاده کرد، همچنین لوبیا، کافئین، شکلات و … نیز حاوی مواد سمی می باشند و نباید آنها را به غذای این پرندگان اضافه کرد.

غذای مرغ عشق

رفتار مرغ عشق ها

مرغ عشق ها حیواناتی آرام، کم سر و صدا اما باهوش هستند، این پرندگان به شدت پر عاطفه و نوازش طلب می باشند، باید با آنها مهربانی کرد چون خیلی خوب محبت را درک می کنند. همچنین باید این مطلب را نیز در نظر داشت که این پرندگان بسیار ترسو می باشند و در صورت نگهداری حیواناتی مانند سگ و گربه نیز در خانه، باید محیط نگهداری آنها از هم جدا باشد.

شرایط نگهداری مرغ عشق

بهتر است این پرندگان در محیطی که بیش از یک جفت پرنده در آنجا وجود دارد نگهداری شوند تا احساس تنهایی نکنند. وقتی دو پرنده با هم دوست می شوند، سر و صورت هم را می خارانند و تمیز می کنند، یکدیگر را صدا می زنند و به هم غذا می دهند، البته مرغ عشق ها را نباید با پرندگان کوچکتر و یا بزرگتر از خودشان در یک قفس قرار دهیم و بهتر است همیشه با هم نوعشان در یک قفس باشند تا با یکدیگر دعوایشان نشود.

البته باید از قرار دادن چند جفت پرنده در یک قفس خودداری کرد چون احساس مالکیت در قلمرو زیستی خود می کنند و با هم درگیر می شوند، به خصوص اگر با جوجه هایشان در یک جا باشند سبب آسیب به آنها می شوند.

نگهداری مرغ عشق

این پرندگان رنگارنگ وقتی به صورت جفت نگهداری می شوند، گاهی بر سر غذا و یا جای نشستن با هم دعوا می کنند که البته عیبی ندارد اما اگر به دلایل خیلی نامعلوم با هم دعوا می کنند باید نگران آنها شده و به فکر چاره ای بود.

مرغ عشق ها زمانی حدود سه ماه نیاز دارند تا به محیط جدید خود خو کنند به همین دلیل نباید زیاد محل قفس را تغییر داد، بدین ترتیب زمان زیادی طول می کشد با افراد جدید به ویژه کودکان انس بگیرند آن هم به شرطی که کودکان سبب ترسیدن و یا آزار آنها نشوند.

قفس را باید بالاتر از سطح زمین قرار دهیم تا مرغ عشق بتواند به همه جا بنگرد و هر چند وقت یک بار او را رها کرده تا پرواز کند و باید کف قفس مرغ عشق ها را با شن مخصوص پرندگان و یا روزنامه های سفید بپوشانیم.

همچنین بهتر است در قفس این پرنده تعدادی شاخه درخت قرار دهیم تا او مدام منقار و ناخن هایش را با آنها کوتاه کند و سبب ایجاد جراحت به خود نگردد. قفس این پرنده باید تا حد ممکن بزرگ باشد تا او بتواند به راحتی پرواز کند، البته فاصله بین میله ها باید کم باشد تا  سر او در میان میله ها گیر نکند.

قفس این پرندگان باید در محیط روشن و ساکتی قرار بگیرد و نباید دائما در معرض نور آفتاب باشند، البته محیط زندگی مرغ عشق ها باید دارای دمای بین ۲۰ تا ۲۵ درجه باشد تا راحت تر بتوانند زندگی کنند. این پرندگان هوای گرم را بیشتر دوست دارند به همین دلیل بهتر است در فصول سرد سال در اطراف قفس او یک لامپ سرامیکی نصب کرد.

مرغ عشق ها برای جذب کلسیم نیازمند نور فرابنفش می باشند، برای جذب این نور یا باید پرنده را به بیرون برد و یا با استفاده از لامپ های یو وی این نور را به او تاباند. این حیوانات باید دارای ظروف غذای مناسبی باشند و دائما تغییر نکنند زیرا به ظرف خود عادت می کنند و از نوع جدید می ترسند و از خوردن غذا سر باز می زنند.

مواد غذایی این پرنده بهتر است در ظروف پلاستیکی و یا چوبی ریخته شود و اگر در ظروف فلزی ریخته می شود، باید جنس آنها فولاد ضد زنگ باشد زیرا ظروفی که از جنس سرب و روی می باشند، حاوی مواد سمی هستند.

این پرندگان از اسباب بازی های مخصوص پرندگان خوششان می آید، به همین دلیل می توانیم در قفس آنها تاب، سرسره و یا اسباب بازی های کاغذی را قرار دهیم، همچنین اگر پرنده مان تنها بود می توانیم یک عروسک مرغ عشق در قفس او بگذاریم تا با او دوست شود. مرغ عشق ها نیز مانند هر پرنده دیگری عاشق پرواز در محیط باز می باشند اما باید ابتدا امنیت محیط را برای آنها فراهم کرد و بعد آنها را از قفس خارج کرد تا احیانا اجسام، در و دیوار و پنجره ها سبب شکستگی پاهایشان نشوند.

برخی اوقات افراد برای اینکه پرنده فرار نکند، بال های او را می چینند، اما بهتر است این کار توسط دامپزشک صورت گیرد تا این چیدن بال سبب ایجاد درد برای مرغ عشق نشود، البته ناگفته نماند که بال های این پرنده در صورت چیده شدن ظرف سه تا شش ماه دوباره رشد می کند.

مرغ عشق

آماده کردن محیط برای جفت گیری

عموما بلوغ مرغ عشق ها از سن ده تا یازده ماهگی می باشد، پرنده های ماده تا چهار سال و نوع نر تا شش سال قادر به جفت گیری می باشند. برای اینکه یک جفت مرغ عشق نر و ماده که در یک قفس هستند جفت گیری کنند باید شرایطی را برای آنها مهیا کرد.

ابتدا اینکه باید قفس آنها بزرگ باشد تا امنیت بیشتری داشته باشند و همین طور قفس در جای ساکتی قرار بگیرد تا نر و ماه به خوبی بتوانند با هم عشق بازی کنند. همچنین گذاشتن زنگوله در قفس نیز می تواند سبب بازی مرغ نر با آن شود و بدین گونه سبب جلب توجه مرغ ماده به خود و انجام جفت گیری شود.

مواد غذایی و آبی که در اختیار آنها قرار می گیرد باید بسیار تمیز و مغذی باشد تا بدن آنها آماده جفت گیری باشد. همچنین باید مقدار مناسب گرما و نور فرابنفش نیز به خوبی برای آنها تامین شود و البته ریختن مولتی ویتامین در غذای مرغ عشق ها نیز سبب افزایش احتمال جفت گیری می شود.

در بسیاری از موارد گذاشتن وان برای آب بازی آنها نیز می تواند احتمال جفت گیری را بسیار زیاد کند، باید برای آنها لانه ای از کارتن ضخیم بسازیم و کف آن را با پشم و یا پارچه بپوشانیم تا بتوانند بعد از تخم گذاری روی تخم هایشان بخوابند. همچنین بهتر است از گیاه اکالیپتوس نیز در قفس آنها استفاده کرد زیرا به طور طبیعی این پرندگان در درختان اکالیپتوس لانه گزینی می کنند.

جفت گیری

نحوه جفت گیری مرغ عشق

در صورتی که شرایط مهیا باشد و پرندگان هم از سن و سال مناسبی برخوردار باشند، پرندگان آغاز به جفت گیری می کنند. البته این روند ممکن است کمی طول بکشد زیرا هیچ کدام از این پرندگان پیش قدم نمی شوند، گاهی ممکن است در این دوران با هم بازی کنند، منقار به منقار هم بگذارند و از هم تغذیه کنند.

در برخی موارد مرغ عشق نر پیشقدم می شود اما نوع ماده ناز و پرخاشگری می کند و از جفت گیری طفره می رود. در این مواقع مرغ نر شروع به تحریک ماده می کند، مرغ نر با تکان دادن بال هایش، رقص و آواز و پف کردن سرش مرغ ماده را تحریک می کند و بعد از مدتی مرغ ماده کم می آورد و به او پاسخ مثبت می دهد.

مرغ ماده با نشستن بر روی دو پای خود و خم کردن سر و بالا بردن دمش به مرغ نر می فهماند که آماده جفت گیری است.

زمانی که فصل تخم گذاری این پرنده باشد، جفت گیری می تواند چندین بار اتفاق بیفتد و تخم ها زیاد شوند، این پرندگان بعد از یک جفت گیری موفق دچار لرزش شدید می شوند و سپس مرغ ماده به لانه می رود و فضولات او کمی آبکی می شود.

در صورتی که در قسمت مخرج مرغ عشق، پرهای زیادی وجود داشته باشد، آن پرها می توانند مانع ورود منی شوند که در این صورت عمل جفت گیری موفق نمی باشد، البته گاهی اوقات هم بیماری های عفونی سبب عدم موفقیت جفت گیری می گردد.

نحوه تکثیر مرغ عشق

عمر این پرندگان بین شش تا ۱۲ سال می باشد و در هر سال دو بار اقدام به تخم گذاری می کنند، مرغ عشق ها در هر بار که می خواهند تخم گذاری کنند، دو تا شش تخم می گذارند و ممکن است فقط برخی از آنها جوجه شوند، مرغ ماده تا ۲۱ روز بر روی تخم های خود می خوابد.

این پرندگان به خوبی می توانند کم آبی را تحمل کنند اما در هنگام تولید مثل برای پرورش جوجه های خود به آب نیاز دارند، به همین دلیل عموما در آغاز فصل بارندگی به تولید مثل می پردازند. این پرنده برای تولید مثل برای خود لانه نمی سازد و بیشتر از سوراخ های موجود در درختان اکالیپتوس استفاده می کند.

در این مدت که مرغ ماده روی تخم ها خوابیده است، مرغ نر، مرغ ماده را از درب لانه تغذیه می کند و تا بزرگ تر شدن جوجه ها به لانه وارد نمی شود. وقتی جوجه ها از تخم در می آیند از طریق مری و غذاهای هضم شده مرغ مادر تغذیه می شوند، پرهای مرغ مادر برای گرم نگه داشتن جوجه ها می ریزد.

زمانی که پرهای جوجه ها رشد کرد، آنها از لانه بیرون می آیند اما باز هم تا چند وقت پرنده نر از آنها محافظت و غذایشان را تامین می کند. عموما جوجه ها می توانند از سن ۳۰ تا ۳۵ روزگی از پدر و مادر خود جدا شوند، اما بعد از جدا کردن جوجه ها و گذاشتن در قفسی جدا، باید مراقب بود که غذای لازم را بخورند و دائما چینه دان آنها پر باشد.

تکثر مرغ عشق

بیماری های مرغ عشق ها

این پرندگان در موارد بسیاری مستعد ابتلا به تومور و سرطان می باشند، مرغ عشق ها به خاطر بعضی شرایط زندگی و تغذیه نادرست می توانند دچار چاقی، مشکلات گوارشی و کبدی، عفونت و انگل نیز بشوند. اسهال و یبوست از بیماری های دیگری است که این پرندگان می توانند به آن مبتلا شوند که از روی نوع فضله هایشان، سفتی و آبکی بودن آنها می توان این بیماری ها را تشخیص داد.

البته گاهی بزرگ شدن منقار و ناخن های این پرندگان نیز می تواند سبب وارد کردن جراحات پوستی به خودشان شود. این حیوانات به راحتی می توانند بیماری های خود را پنهان کنند به همین دلیل باید به صورت دوره ای تحت معاینه دامپزشک قرار بگیرند تا مشکلات احتمالی که برایشان رخ داده است، رفع شود.

آموزش حرف زدن به مرغ عشق ها

برخی از افراد احساس می کنند که رنگ مرغ عشق روی میزان حرف زدنش تاثیرگذار است که این باور غلط است. این پرندگان می توانند کلمات زیادی را یاد بگیرند، تقلید کنند و سوت بزنند، البته نوع نر این حیوان راحت تر حرف می زند و کلمات را تکرار می کند اما نوع ماده بهتر سوت می زند.

بهتر است برای آموزش حرف زدن، بهتر است فقط یک مرغ عشق را در قفس نگه داری کنیم زیرا پرندگانی که جفت دارند و به صورت گروهی نگهداری می شوند علاقه ای به وابستگی و حرف زدن ندارند. برای آموزش حرف زدن به او ابتدا باید با پرنده انس گرفت و مدام با او حرف زد، یک لغت را تکرار کرد و فقط فرد آموزش دهنده به او غذا بدهد، برای آموزش این پرنده باید صبور بود و از زمانی که جوجه است آموزش به او را شروع کرد.

همچنین برای اینکه بتوانید حیوان را دستی کنید و روی دستتان بنشیند، بهتر است چند دانه ارزن را روی انگشتان خود بگذارید و انگشت را به درون قفس ببرید تا پرنده کم کم به خاطر ارزن ها با دست شما خو بگیرد و روی آن بنشیند.

مرغ عشق

راه های تشخیص سن مرغ عشق

سن یک مرغ عشق را می توان از روی اندازه او، رنگ پاها، بال ها، صورت و چشم های او تشخیص داد. رنگ پاهای مرغ های بالغ آبی تیره می باشد اما پرندگانی که سنین آنها پایین تر می باشد، رنگ پاهایشان صورتی روشن است.

خطوط بالای سر و صورت این پرندگان با بالا رفتن سنشان محو می شود، همچنین با بالا رفتن سن این پرندگان حلقه سفید دور چشم هایشان بزرگتر می شود و سیاهی چشم آنها کمتر نمایان می شود.

حیوانات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *